Wiersz o tym, że to jak postrzegamy samych siebie ma się nijak do tego jak widzą nas inny, każdy widzi nas inaczej, jest nas tyle wersji ile ludzi żyje na tej planecie.

Wiersz o ubraniach, jako elemencie wyróżniającym nas spośród innych osób, stanowiący nasz indywidualny styl, akcent, rys.

Wiersz o ciągłym, często nieświadomym odgrywaniu w swoim życiu tego samego scenariusza, według którego nieprzerwanie układają się nasze losy.

Wiersz o zasypianiu, które napełnia człowieka spokojem, przekierowywuje jego uwagę z otaczającego świata do tego co wewnątrz.

Wiersz o indywidualnym wyrażaniu siebie w każdym działaniu, w każdym ruchu, słowie, kreacji jakiej jesteśmy twórcami, o unikatowości i niepowtarzalności stworzenia.

Wiersz o doświadczaniu nieskończoności, która przenika na wskroś całe nasze ciało, zmysły, umysł, wszystko czym jesteśmy. Każdy jest wiecznością.

Wiersz o fraktalności całego wszechświata, o tym, że jego prawa przejawiają się we wszystkim tak samo, nawet niejmniejszym stworzeniu, tylko na mniejszą skalę.

Wiersz o tym, że zapach nie tylko wywołuje mniej lub bardziej pozytywne doznania zmysłowe ale jest także “linkiem” do wspomnień, sytuacji, osób, miejsc itd.