Wiersz o przyjemnościach jakie może dostarczać ciało człowieka jeśli się je odpowiednio eksploruje, o możliwościach jakie oferuje każdemu kto potrafi je dostrzec.

Wiersz o łączności człowieka z całą przyrodą, która przechodzi w ciągu roku przez różne cykle, wymagające indywidualnego podejścia, innych rytuałów, różnego tempa.

Wiersz o tym jak codziennie przyciągamy ludzi, którzy w jakichś aspektach są z nami kompatybilni, z którymi pasujemy na poziomie podświadomych praogramów, zachowań.

Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.

Wiersz o niemożności ruszenia do przodu, osiągania celów i realizowaniu pragnień, o blokadach, które sabotują nasze zmierzanie w kierunku upragnionego szczęścia.

Wiersz o wielkiej mocy jaką ma miłość, o tym, że bez miłości wszystko inne traci swoje znaczenie, życie traci smak i wartość. Miłość jest niezbędna niczym powietrze.

Wiersz o ciele człowieka, które jest najwspanialszym wyrazem esencji ducha, jego niepowtarzalności, cudowności, boskim przejawem w materii.

Wiersz o astrologii i jej znaczeniu dla Człowieka świadomego siebie, rozumiejącego prawa natury i Wszechświata i poprzez nie stwarzającego swoją rzeczywistość.

Wiersz o właściwym poczuciu swojej wartości, tego co jest w każdym człowieku nieskończone i niezniszczalne, co mamy szansę w ciągu całego życia poznawać i rozwijać.