Wiersz, który jest formą modlitwy, afirmacji pozwalającej zwiększyć poczucie spokoju, szczęścia, radości, odprężenia o każdej porze dnia i nocy.

Wiersz o tym, że bardziej opłaca się znajdywać u kogoś punkty wspólne z nami, niż skupiać uwagę na tym, co się nam w nim nie podoba.

Wiersz o odkładaniu szczęścia na później, a którego termin ważności jest zawsze “teraz”, nigdy za minutę, jutro, za rok.

Wiersz o dczuwaniu szczęścia z poczucia bycia sobą taką jaką jestem już teraz, pomimo że za jakiś czas będę jeszcze doskonalszą wersją siebie.

Wiersz o odwadze jaką musi mieć w sobie człowiek, który chce żyć pełną piersią, o odnajdywaniu się w sytuacjach niekomfortowych będących częścią życia.

Wiersz o kluczowym znaczeniu tego jakie wyznajemy wartości, które nie są nigdy wspólne czy uniwersalne, jedynie mogą się w jakimś stopniu pokrywać.

Wiersz o otwartości pozbawionej strachu przed tym co nieznane. Zawsze można przecież powiedzić „Stop” i wrócić do tego co było jeśli nowe mi się nie spodoba. Szkoda chociażby nie spróbować.

Wiersz o przyjemnościach jakie może dostarczać ciało człowieka jeśli się je odpowiednio eksploruje, o możliwościach jakie oferuje każdemu kto potrafi je dostrzec.