Wiersz o tym, że wszystko nawet najgorszy koszmar, strach, trauma ma swój koniec. Ten koniec przychodzi gdy człowiek jest na to gotowy, gdy dalsza walka już nie ma sensu.

Wiersz o wciąż niedających się zaspokoić wewnętrznych brakach. Dopiero odkrycie ich sprawia, że zaczynamy prawdziwie i satysfakcjonująco żyć.

Wiersz o byciu autentycznym przede wszystkim wobec samego siebie, o nieuleganiu opinii innych, nie byciu zależnym od opinii społeczeństwa.

Wiersz o kobiecości, która do pełnego, satysfakcjonującego życia najbardziej potrzebuje adoracji, uznania, akceptacji, obdarowywania tym co jest w niej najpiękniejsze.

Wiersz o takim zjawisku jak Deja vu, którego doświadczamy gdy widzimy coś po raz pierwszy, a jednak mamy poczucie że już to znamy.

Wiersz o byciu prawdziwie wolnym człowiekiem, o tym, że wolność zdobywamy każdego dnia stawiając swoje granice i z odwagą komunikując kim jesteśmy i czego chcemy.

Wiersz o artystycznych geniuszach niedających wcisnąć się w żadne masowe formy i uniwersalne odlewy, o artystach, którzy rządzą się własnymi prawami i według nich tworzą.

Wiersz o tym, że wszystko zaczyna się od zmiany w naszej podświadomości i również tam musi nastąpić wpierw przemiana, żeby coś uzdrowić, zmienić, naprawić.