Wiersz o zaakceptowaniu śmierci jako nieodłącznego punktu na mapie życia. Ten akt akceptacji otwiera przed człowiekiem drzwi do jeszcze śmielszego eksplorowania życia.

Wiersz o odwadze bycia sobą prawdziwym, nawet jeśli nie pokrywa się to z ogólnie przyjętymi normami i oczekiwaniami społeczeństwa, o uznaniu swojej wartości.

Wiersz o wciąż niedających się zaspokoić wewnętrznych brakach. Dopiero odkrycie ich sprawia, że zaczynamy prawdziwie i satysfakcjonująco żyć.

Wiersz o niemożności ruszenia do przodu, osiągania celów i realizowaniu pragnień, o blokadach, które sabotują nasze zmierzanie w kierunku upragnionego szczęścia.

Wiersz o snach jako cennym źródle informacji o człowieku i jego życiu, o czerpaniu z tej niewyczerpanej studni wiedzi każdego ranka gdy pamiętamy co nam się śniło.