Wiersz o ciągłym, często nieświadomym odgrywaniu w swoim życiu tego samego scenariusza, według którego nieprzerwanie układają się nasze losy.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do zachodu. Są to wydarzenia i symbole w swojej ostatniej fazie przygotowań do fizycznej manifestacji.

Wiersz o wciąż niedających się zaspokoić wewnętrznych brakach. Dopiero odkrycie ich sprawia, że zaczynamy prawdziwie i satysfakcjonująco żyć.

Wiersz o strachu, obawach, lękach, które nie biorą się z powietrza ale zawsze mają swoją przyczynę, hamują nasz entuzjazm i ciekawość nowych doświadczeń.

Wiersz o wpływie nieuświadomionych emocji na nasze zachowanie. Dopiero spojrzenie na siebie z dystansem, okiem drugiej osoby przynosi opamiętanie i upragnioną ulgę.

Wiersz o duchowym odrodzeniu, o symbolicznej śmierci tego co już nie jest nami, o prawdziwym chrzcie człowieka świadomego, dojrzałego i gotowego na przemianę.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.