Wiersz o sztuce jaką jest wyczucie odpowiedniej ilości i częstotliwości wszystkiego co jemy, robimy, czego doświadczamy. Wiersz o znajomości siebie.

Wiersz o nadrzędności autorytetu, któremu podlegamy, którego zdania nie potrafimy poddać najmniejszej krytyce, bierzemy je za pewnik ignorując jakiekolwiek wątpliwości.

Wiersz o błędach i zdarzeniach losowych, których wolelibyśmy żeby nie było, o tym, że odruchowo szukamy winy w sobie czy w innych, co nie służy ani nam ani nikomu.

Wiersz o najmniejszym życiowym cyklu jakim jest jeden dzień, o zmianie która wprowadzona na najmniejszą skalę, w konsekwencji daje znaczące rezultaty na dużą skalę.

Wiersz, który nam przypomina, że gdy zasypiamy nie powinniśmy czuć żadnego obciążenia, lecz mieć całkowitą ufność, że wszsytko się zadziało dokładnie tak jak miało.

Wiersz o cebuli, która jako, że jest częścią Natury oddziaływuje bezwarunkowo na każdego z kim ma styczność.

Wiersz o powstrzymywaniu siebie przed korzystaniem z pełni życia, z brania od życia pełnymi garściami, bez obaw, lęku, zahamowań, o nieskrępowanym byciu sobą.

Wiersz o stawaniu się nowym człowiekiem, z nowymi nawykami, myślami, odruchami, decyzjami z nowym życiem.