Wiersz o zasypianiu, które napełnia człowieka spokojem, przekierowywuje jego uwagę z otaczającego świata do tego co wewnątrz.

Wiersz o byciu kreatorem własnego życia. O zaufaniu, że nic nie dzieje się bez przyczyny i że w życiu nie ma czegoś takiego jak brak, niedostatek czy klęska.

Wiersz ten mówi jak ważne jest uszanowanie poglądów, przekonań, wierzeń drugiej osoby. Chęć pomocy nie powinna zagłuszać prawdy człowieka, któremu chcemy pomóc.

Wiersz o ludzkiej twarzy, na którą można patrzeć miliony razy i wciąż się nam to nie nudzi bo za każdym razem odczytujemy z niej więcej niż nam się wydaje- widzimy ją nie tylko oczami.

Wiersz tym, że ta sama aktywność w zależności od impulsu jaki ją wywołał może być przyjemna i dawać radość lub odwrotnie być koniecznością, sposobem na przeżycie.

Wiersz o wychodzeniu ze swojej strefy komfortu, poznawaniu nowych rzeczy, których się obawiamy, próbowaniu, doświadczaniu bez obaw i ograniczeń.

Wiersz o wielkiej sile jaka znajduje się w delikatności i łagodności, w odróżnieniu od nacisku, przymusu, wymuszaniu czegokolwiek na sobie lub drugiem człowieku.

Wiersz o trwaniu w programie “Syzyfa”, o niezrealizowanym pragnieniu zdobycia miłości, pieniędzy, uwagi, poprzez mozolną i niedającą wymiernych efektów pracę.