Wiersz o artystycznych geniuszach niedających wcisnąć się w żadne masowe formy i uniwersalne odlewy, o artystach, którzy rządzą się własnymi prawami i według nich tworzą.

Wiersz o wodzie, która w zależności od stanu skupienia przybiera różne formy, wchodzi w przeróżne interakcje z człowiekiem i całą resztą wszechświata.

Wiersz o polnym kwiatku, który tak jak każde inne stworzenie żyje według swoich praw, odczuwa, doświadcza, rodzi się, wzrasta i umiera.

Wiersz o starzeniu się, o tym, że czas ma nad nami kontrolę (wpływa na nas) za każdym razem gdy się śpieszymy albo martwimy się że coś przegapiliśmy, gdy nie ufamy, że dzieje się dokładnie tak jak ma się dziać.

Wiersz o tym, że każdy ma swoje cele i marzenia, które jeśli nieodpowiednio obsługiwane, potrafią zaślepić człowieka, stać się jego panem i władcą.

Wiersz o sile jaką ma dusza człowieka już od pierwszych chwil wcielenia, o nadrzędności woli duszy dziecka nad ego i ziemską świadomością jego rodziców.

Wiersz o gotowości do zmiany na jaką często bardzo długo czekaliśmy, o chęci do rozpoczęcia nowego etapu w życiu, wejścia w nowe i nieznane.

Wiersz o tym, że zamiast żałować trzeba naprawić, wybaczyć i zapomnieć by żyć radośnie dalej, bez obciążęń, wyrzutów sumienia i smutku.

Wiersz o tym, jak potężną bronią przeciwko nam samym potrafi być strach, jak ma wielką moc, co może spowodować, co wydobyć z człowieka, do jakich czynów sprowokować.