Wiersz o wdzięczności do samego siebie za sukcesy nawet te najmniejsze, codzienne, których często nie doceniamy, a które budują pełny obraz, tego kim jesteśmy.

Wiersz o tym, że każda znajomość pozostawia w nas jakąś zmianę, tym większą im bardziej emocjonująca była.

Wiersz o tym jak szczegół może być powodem sporów pośród całkiem rozumnych ludzi, jak chęć uzyskania racji zaczyna być celem samym w sobie, zaburzając jasną ocenę.

Wiersz o sztuce jaką jest wyczucie odpowiedniej ilości i częstotliwości wszystkiego co jemy, robimy, czego doświadczamy. Wiersz o znajomości siebie.

Wiersz o tym, że bardziej opłaca się znajdywać u kogoś punkty wspólne z nami, niż skupiać uwagę na tym, co się nam w nim nie podoba.

Wiersz o ciele człowieka, które mówi więcej niż byśmy chcieli, o wymowności naszego wyglądu, odruchowych reakcji, wyrazu twarzy i postawy ciała.

Wiersz o tym jak wielkie znaczenie mają myśli pojedyńczego człowieka, które razem tworzą myśl zbiorową (kolektywną), budującą świat w którym żyjemy.

Wiersz o sile jaką ma dusza człowieka już od pierwszych chwil wcielenia, o nadrzędności woli duszy dziecka nad ego i ziemską świadomością jego rodziców.