Wiersz o wielkiej sile jaka znajduje się w delikatności i łagodności, w odróżnieniu od nacisku, przymusu, wymuszaniu czegokolwiek na sobie lub drugiem człowieku.

Wiersz o sercu, które bez ustanku nadaje swoją pieśn i odbiera pieśni serc innych ludzi, o jego mocy i wpływie na człowieka.

Wiersz o niebagatelnym znaczeniu tego jakie mamy nawykowe myśli, one są bowiem tym co podświadomie steruje naszym przeznaczeniem, co tworzy naszą codzienność.

Wiersz o człowieku, w którym zawiera się sacrum i profanum, spotyka się to co ludzkie i to co boskie.

Wiersz o umiejętności bycia krytycznym wobec każdego, nawet największego autorytetu, o kwestionowaniu i weryfikowaniu każdej informacji.

Wiersz o dystansie do otaczającego nas świata i wydarzeń jakie najczęściej budzą bardzo skrajne emocje, o byciu dla siebie spokojną, niepodatną na wpływy przystanią.

Wiersz o znaczeniu ziemskiego życia, które zatraciło swoje pierwotne znaczenie na rzecz tego co następuje po nim gdy człowiek umiera.