Wiersz o indywidualnym wyrażaniu siebie w każdym działaniu, w każdym ruchu, słowie, kreacji jakiej jesteśmy twórcami, o unikatowości i niepowtarzalności stworzenia.

Wiersz o tym, że Miłość podobnie jak dym nie dadzą się szczelnie zamknąć gdzie nikt ich nie zobaczy, nie wyczuje. Miłość żądzi się własnymi prawami nad którymi człowiek nie ma władzy.

Wiersz o kobiecości, która do pełnego, satysfakcjonującego życia najbardziej potrzebuje adoracji, uznania, akceptacji, obdarowywania tym co jest w niej najpiękniejsze.

Wiersz o poczuciu odpowiedzialności za własne szczęście, którego nikt nie może nam dać ale jeśli się go nauczymy nikt go nam też nie zabierze.

Wiersz o pozwalaniu na to by ludzie od nas odchodzili i również sobie pozwalać na odejścia, bez żalu, bez oskarżeń, bez smutku, życząc sobie i im jak najlepiej.

Wiersz o ludzkiej twarzy, na którą można patrzeć miliony razy i wciąż się nam to nie nudzi bo za każdym razem odczytujemy z niej więcej niż nam się wydaje- widzimy ją nie tylko oczami.

Wiersz o tym co jest w nas wieczne i niezniszczalne, co pozostaje z nami w każdej sekundzie naszego życia, co jak kompas zawsze przyciąga nas do siebie.

Wiersz o umiejętności jaką jest wypowiadanie się, formułowanie własnych myśli, negocjowanie, słowne wyrażanie tego co mamy w głowie aby zabrzmiało tak jak chcemy.

Wiersz o prawdzie, która nigdy nie jest jedna, jest ich nieskończenie wiele. Każdy człowiek zna swoją prawdę na temat wszystkiego co zna i czego doświadczył.