Wiersz o myśli jako strukturze, na której budowany jest każdy wszechświat i z której powstaje człowiek.

Wiersz o budzącej sie samoświadomości w człowieku, która przez wieki była uśpiona, o jej wpływie na podświadomość, która będzie podlegać nieuniknionym zmianom.

Wiersz o popadaniu w skrajności niezależnie od tego jakiej części naszego życia dotyczą, o stawianiu “czegoś” ponad wszytko inne.

Wiersz o werbalnych i niewerbalnych sygnałach jakie wysyłamy i odbieramy z każdym kto znajduje się w naszym otoczeniu.

Wiersz o zaślepieniu wobec samego siebie, o tym, że często nie widzimy siebie obiektywnie tak jak potrafią nas widzieć inni ludzie.

Wiersz o tym, że to jak postrzegamy samych siebie ma się nijak do tego jak widzą nas inny, każdy widzi nas inaczej, jest nas tyle wersji ile ludzi żyje na tej planecie.

Wiersz o cudownej mocy jaką ma świadomość, która nie podlega gwiazdom, horoskopom ani przeznaczeniu lecz je tworzy. Świadomość jest nadrzędna.

Wiersz o napadzie złości, która nigdy nie jest bezpodstawna, zawsze ma swoją przyczynę, pomimo iż czasem na pierwszy rzut oka tego nie widać.

Wiersz o prawdzie, która nigdy nie jest jedna, jest ich nieskończenie wiele. Każdy człowiek zna swoją prawdę na temat wszystkiego co zna i czego doświadczył.