Wiersz o braku przypadkowości w każdym zdarzeniu i procesie jaki widzimy, doświadczamy. Wszystko zawiera w sobie jakiś algorytm, jest wynikiem określonych reakcji.

Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.

Wiersz o emocjonalnych uzależnieniach, które dotyczą każdego z nas i mają rzeczywisty wpływ na życiowe losy.

Wiersz o wpływie przemocy fizycznej doznanej w okresie dzieciństwa na już dorosłe kobiety, o ich życiu, które jest pozbawione wszelkiego smaku, barw, zachwytu.

Wiersz o najważniejszym aspekcie długowieczności jakim jest życie na luzie, bez stresu i usilnych starań, o pozwoleniu by nurt życia niósł nas tam gdzie mamy być.

Wiersz o strachu, którego źródło leży w nas i również od nas zależy jak długo będzie nam towarzyszył. Możemy się z nim rozprawić trzeba tylko poznać jego naturę.

Wiersz o poczuciu jedności z całym stworzeniem, z otaczającą naturą, z najmniejszym źdźbłem trawy i największym oceanem, ze wszystkim co jest co było i będzie.

Wiersz o miłości, która nie pyta nikogo o zdanie, pojawia się i swoją mocą leczy człowieka ze wszystkich ran, nie zważając na żadne protesty ani wolę człowieka.