Wiersz o zaakceptowaniu inności, tego co uważamy za głupie, o niepoświęcaniu temu swojej uwagi, swojej życiowej energii – skoro to nas nie dotyczy.

Wiersz o powiązaniu tego co pamiętamy z tym, kim jesteśmy. W miarę tego jak się zmieniamy, zauważać i zapamiętywać będziemy inne rzeczy.

Wiersz o porządku jaki powinien panować w naszej codziennej przestrzeni, w domach, pokojach, w piwnicach, na strychach. Jest to podstawa do dalszych działań.

Wiersz o najatrakcyjniejszej kompetencji jaka istnieje czyli kompetencji bycia sobą, nikim innym być nie można, tak więc celem nadrzędnym powinno być poznanie siebie.

Wiersz o tym, że to jak postrzegamy samych siebie ma się nijak do tego jak widzą nas inny, każdy widzi nas inaczej, jest nas tyle wersji ile ludzi żyje na tej planecie.

Wiersz o umiejętności bycia krytycznym wobec każdego, nawet największego autorytetu, o kwestionowaniu i weryfikowaniu każdej informacji.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do wschodu. Są to sytuacje i symbole w swojej początkowej fazie przygotowań do fizycznej manifestacji.

Wiersz o nie uleganiu stereotypowemu myśleniu, o otwartości na nieznane, o chęci bycia zaskakiwanym przez życie i wydarzenia, o wyjściu poza utarte dotąd szlaki.

Wiersz o fraktalności całego wszechświata, o tym, że jego prawa przejawiają się we wszystkim tak samo, nawet niejmniejszym stworzeniu, tylko na mniejszą skalę.