Wiersz o tym, że to jak postrzegamy samych siebie ma się nijak do tego jak widzą nas inny, każdy widzi nas inaczej, jest nas tyle wersji ile ludzi żyje na tej planecie.

Wiersz o oficjalnie przyjętej przez społeczeństwo nauce, która bez udziału większości ludzi nie może posunąć się do przodu, choćby miała taki potencjał.

Wiersz o złamanym sercu, które może być złamane tylko wtedy gdy sami o nie nie dbamy lecz oddajemy pod opiekę w ręce innej osoby.

Wiersz o ciągłych zmianach, dokonujących się w każdym człowieku, które sprawiają, że perspektywa, z jaką patrzy na świat, też się wciąż zmienia, powodując, że na cokolwiek patrzymy, robimy to zawsze pierwszy raz.

Wiersz o kobiecie i mężczyźnie oraz ich stereotypowych zachowaniach wobec siebie, z kórych jedno nie jest lepsze od drugiego.

Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.

Wiersz o tym, że zakazy, nakazy, przykazania, z zasady nie mogą i nawet nie muszą być narzucane na ludzi mądrych i wolnych bo ci ich po prostu nie potrzebują.

Wiersz o obdarowaniu należną wartością uwagą i uznaniem tego co w tym momencie posiadamy i kim jesteśmy, jako fundament w doświadczaniu obfitości każdego dnia.