Post na temat powszechnego zastosowania w języku polskim mówionych oraz pisanym
feminatywów i języka inkluzywnego.

Wiersz o zamianie słowa “muszę” na “chcę”, za kazdym razem gdy komunikujemy coś drugiej osobie ale także gdy prowadzimy wewnętrzny dialog ze sobą.

Wiersz o pokorze i zaufaniu wobec życia, które zawsze będzie miało dla nas jakiś element zaskoczenia, nie dający się przewidzieć, na który nie sposób się przygotować.

Wiersz o zyskaniu dystansu do siebie samych, do tego kim chcemy być, jak wygladać, co osiągnąć. O byciu wolnym od niewidocznych uzależnień.

Wiersz o rozumieniu na czym polega prawdziwa moc jaką posiada każdy człowiek, do czego owa moc ma służyć i w jaki sposób ją pomnażać.

Wiersz o podążaniu swoją własną drogą bez względu na modę, stereotypy, trendy, o kierowaniu się własnymi wartościami, gustem i dostrzeganiu w nim dla siebie najwyższej wartości.

Wiersz o umiejętności przyjmowania komplementów jako czegoś oczywistego wobec faktu, że kobieta jest cudownym dziełem Boga i tak też powinna być postrzegana.

Wiersz o tym, że nasza interpretacja i odbiór otaczającego nas świata jest prawdą o nas, którą nosimy w sobie. Świat jest lustrem, które pokazuje wszystko co w nas ukryte.