Wiersz o przestrzeni życiowej jaka nas wciąż otacza, o ogromie informacji jakie nam sobą przekazuje jeśli tylko potrafimy na nią spojrzeć z odpowiednim dystansem.

Wiersz o górze Ślęża, która jak każdy inny szczyt ma swoją charakterystykę, specyfikę, temperament.

Wiersz o tym, że ciężka praca najczęściej prowadzi do zmęczenia, a w jej cel włożyliśmy tyle energii, że już nawet nie potrafimy z niego zrezygnować. Błędne koło.

Wiersz o kobiecości, która rozkwita wtedy gdy jest kontemplowana, eksplorowana, szanowana, o darze jakim jest właściwie doświadczana kobiecość.

Wiersz o tym, że nasza interpretacja i odbiór otaczającego nas świata jest prawdą o nas, którą nosimy w sobie. Świat jest lustrem, które pokazuje wszystko co w nas ukryte.

Wiersz o prawidłowym podejściu do życia, błędów, tego czym jest doświadczenie, o obfitości i przyjemności, która jest dostępna jeśli będziemy sami na nią gotowi.

Wiersz o dualności jako jednym z elementów rzeczywistości ziemskiej, która się przejawia we wszystkich aspektach życia i istnienia na tej planecie.

Wiersz o wieczności, która jest podzielona na nieskończenie wiele “kawałków”, które nazywamy życiem. Każde wcielenie jest inne, tak więc wieczność nie istnieje.

Wiersz o idei uzdrawiania, która jakkolwiek zaszczytna, nie miałaby możliwości zaistnienia jeśli nie byłoby chorób, zaburzeń, grzechu.