Wiersz o wewnętrznej równowadze męskiej i żeńskiej części jaką każdy w sobie posiada. Im większa nierównowaga tym większy dyskomfort, jedno bez drugiego nie istnieje.

Wiersz o ciele człowieka, które jest najwspanialszym wyrazem esencji ducha, jego niepowtarzalności, cudowności, boskim przejawem w materii.

Wiersz o ludzkich namiętnościach, uzależnieniach, pragnieniach, które swoją hipnotyzującą siłą potrafią wciągnąć człowieka i doprowadzić go do zguby.

Wiersz o strachu, którego źródło leży w nas i również od nas zależy jak długo będzie nam towarzyszył. Możemy się z nim rozprawić trzeba tylko poznać jego naturę.

Wiersz o priorytetowym znaczeniu ludzkiego ciała, jako punktu, w którym zbiega się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.

Wiersz o tym, że każdy człowiek reprezentuje jedną z nieskończonej liczby dróg prowadzących do Boga, każda z nich jest niepowtarzalna i ma wszelkie prawo żeby istnieć.

Wiersz o tym, że Boga nie ma gdzieś poza nami, on zawiera się we wszystkim, całym Wszechświecie, przenika go, wypełnia, jest nim. Bóg jest wszystkim.

Wiersz o byciu autentycznym przede wszystkim wobec samego siebie, o nieuleganiu opinii innych, nie byciu zależnym od opinii społeczeństwa.

Wiersz o zaufaniu, o nieprzekraczaniu kompetencji człowieka, który nie ma rządzić życiem ale z nim współpracować, o pozwoleniu sobie na relaks, na ufność.