Wiersz o umiejętnym braniu od życia dokładnie tyle ile na ten moment potrzebujemy, nic więcej ponad to co jesteśmy w stanie uradzić -recepta na prawdziwą obfitość.

Wiersz o tym, że zapach nie tylko wywołuje mniej lub bardziej pozytywne doznania zmysłowe ale jest także “linkiem” do wspomnień, sytuacji, osób, miejsc itd.

Wiersz o spisywaniu swojej własnej historii, przeżyć, doświadczeń, które odkrywamy na bierząco każdego dnia.

Wiersz o tym, że wszystko nawet najgorszy koszmar, strach, trauma ma swój koniec. Ten koniec przychodzi gdy człowiek jest na to gotowy, gdy dalsza walka już nie ma sensu.

Wiersz o konsekwencji codziennych wyborów, które dokonujemy najczęściej nawykowo i bezustannie, nawet gdy one nam nie służą.

Wiersz o przeznaczeniu i jego specyfice, o tym, że wpływa na ludzkie losy niezależnie od tego co robimy, bezustanku realizuje założone cele.

Wiersz o ciele człowieka, które jest najwspanialszym wyrazem esencji ducha, jego niepowtarzalności, cudowności, boskim przejawem w materii.

Wiersz o cyklach w życiu, o tym, że po burzy przychodzi słońce, że nie ma sytuacji, które trwają wiecznie nawet jeśli się nam wydaje, że coś jest bez wyjścia.

Wiersz o tym, że czasami warto sie na chwilę zatrzymać i zweryfikować kierunek do jakiego usilnie zmierzamy, może się okazać, że warto jest coś zmienić.