Wiersz o poczuciu jedności z naturą, ze świadomością kolektywną drzew, o wyczuwalnym kontakcie z tymi istotami, których żywot jest często parokrotnie dłuższy od naszego.

Wiersz “Ostatnie wcielenie” promuje moją debiutancką książkę pod tym samym tytułem. W opisie wiersza, zamieszczony jest epilog powieści.

Wiersz o scenariuszu jaki piszemy jednocześnie odgrywając przez całe życie. Jesteśmy twórcami i wykonawcami własnego przeznaczenia, które się wraz z nami wciąż zmienia.

Wiersz o kobiecie, która jest niczym róża potrafiąca być czarująca i pachnąca lecz również posiadająca kolce, którymi w razie potrzeby może ukłuć.

Wiersz o feminatywach, dlaczego wprowadzanie ich do języka polskiego jest niewłaściwe.

Wiersz o budzącej sie samoświadomości w człowieku, która przez wieki była uśpiona, o jej wpływie na podświadomość, która będzie podlegać nieuniknionym zmianom.

Wiersz o tym jak możemy poznać czy jesteśmy królowymi własnego życia, kto dokonuje koronacji i gdzie się ona odbywa.

Wiersz o wyobraźni, która z niczego potrafi tworzyć niesamowite historę, krajobrazy, kreować cudowne światy. W niej jest początek wszystkiego.