Wiersz o fraktalności całego wszechświata, o tym, że jego prawa przejawiają się we wszystkim tak samo, nawet niejmniejszym stworzeniu, tylko na mniejszą skalę.

Wiersz o Ziemi, która wraz z żyjącymi na niej istotami przechodzi ogromną zmianę, przechodzi z Ery Ryb do Ery Wodnika, odrzucając to co stare na rzecz nowego.

Wiersz o obezwładniającym strachu przed czymkolwiek, który okazuje się do przeżycia i wcale nie taki straszny gdy w końcu się z nim zmierzymy.

Wiersz o feminatywach, dlaczego wprowadzanie ich do języka polskiego jest niewłaściwe.

Wiersz o człowieku, w którym zawiera się sacrum i profanum, spotyka się to co ludzkie i to co boskie.

Wiersz o odwadze jaką musi mieć w sobie człowiek, który chce żyć pełną piersią, o odnajdywaniu się w sytuacjach niekomfortowych będących częścią życia.

Wiersz o uczynieniu wielkich wyzwań czy problemów łatwiejszymi poprzez skupianie się na jednym kroku, a nie całym zadaniu na raz, postrzeganie zadania etapowo.

Wiersz o zaakceptowaniu inności, tego co uważamy za głupie, o niepoświęcaniu temu swojej uwagi, swojej życiowej energii – skoro to nas nie dotyczy.

Wiersz o byciu kreatorem własnego życia. O zaufaniu, że nic nie dzieje się bez przyczyny i że w życiu nie ma czegoś takiego jak brak, niedostatek czy klęska.