Wiersz o Miłości, jej nieskończonej i niedającej się zgłębić przez wieki naturze.

Wiersz o zaślepieniu wobec samego siebie, o tym, że często nie widzimy siebie obiektywnie tak jak potrafią nas widzieć inni ludzie.

Wiersz o kompatybilności duchowej z drugim człowiekiem (nie tylko w relacji romantycznej), którą można zmierzyć za pomocą narzędzi dostępnych nauce.

Wiersz o ogromnej wartości jaką jest wcielenie w rzeczywistość ziemską.

Wiersz o duchowym odrodzeniu, o symbolicznej śmierci tego co już nie jest nami, o prawdziwym chrzcie człowieka świadomego, dojrzałego i gotowego na przemianę.

Wiersz o poczuciu jedności z naturą, ze świadomością kolektywną drzew, o wyczuwalnym kontakcie z tymi istotami, których żywot jest często parokrotnie dłuższy od naszego.

Wiersz o znaczeniu bycia skierowanym w śnie do południa, o tym, że są to wydarzenia, które dopiero mają szansę być w nas uświadomione i zintegrowane z rzeczywistością.

Wiersz o Ziemi, która wraz z żyjącymi na niej istotami przechodzi ogromną zmianę, przechodzi z Ery Ryb do Ery Wodnika, odrzucając to co stare na rzecz nowego.

Wiersz o przeznaczeniu i jego specyfice, o tym, że wpływa na ludzkie losy niezależnie od tego co robimy, bezustanku realizuje założone cele.