Wiersz o zranieniach, upokorzeniach, urazach, których doświadczamy po to, żeby sprowokować nas do wewnętrznych zmian tego co jest w nas słabe i niewłaściwe.

Wiersz o mentalnej podróży w czasie jaką dokonujemy za każdym razem gdy bierzemy w dłonie stare zdjęcie lub jakąkolwiek rzecz, która łączy nas z dawnymi czasami.

Wiersz o tym jak wielkim błogosławieństwem może być niewiedza.

Wiersz o podążaniu swoją własną drogą bez względu na modę, stereotypy, trendy, o kierowaniu się własnymi wartościami, gustem i dostrzeganiu w nim dla siebie najwyższej wartości.

Wiersz o tym co rzeczywiście jest potrzebne do poczucia swojej prawdziwej wartości.

Wiersz o niczym nieskrępowanym braniu od życia pełnymi garściami, przyjmowaniu szczęścia bez wyrzutów sumienia i nikomu niepotrzebnej skromności, nieodmawianiu sobie.

Wiersz o sile jaką ma dusza człowieka już od pierwszych chwil wcielenia, o nadrzędności woli duszy dziecka nad ego i ziemską świadomością jego rodziców.

Wiersz o Polakach, którzy są potomkami tych co kiedyś dzielnie walczyli o wolność Polski, o wartościach, które wciąż są im bliskie, za które kiedyś ich dziadkowie oddawali życie.